"Yazmak, varoluşun o lanet olası boşluğunu doldurma çabasıdır, ta ki bir sonraki kahve molasına kadar." - Albert Camus"

yazı resim

Müşfi Müktefi.

Bir Kovanın sinesinden tutunmak hayata
Bir Balığa sırt vermek
Umutlarını perçeminden tutup
Ben varım demek./Sensiz çiçek açmayacağım…
‘’Sana ait olan seni bulur’’ derdi eskiler
Saat 15,45…Otobüs gelecek şimdi…..

Şiir yazıyor ama şair değil
Gözlerinde binlerce haykırış
Müfide….
Dudaklarında Cemşid asilliği
Ama Hatip değil…

En çok da;
‘’Şu köşede gülüşün var
Şu döşümde hançerin…’’ cümlesi,
Ezer geçer beni../Feral halimle bekleyeceğim…
En çok da;
Sarıl bana sıkı sıkı,öyle gideyim isteği…
Saat;15.50….Otobüs gecikti….

Gider mi insan çok seviyorken?
‘’Seni almaya geri geleceğim’’ dedin birden,kurşun gibi
İnkiyad….Hankah….
Gürültülü saatler başlar şimdi
Suskunluk…
Saat;15.55 Otobüs geldi..

Bir ayrılık bahanesi söyle diyor…
Meydan Büfe..561 sefer sayılı durak…
Camı Cem dilinde/Neyim yoksa yerine sen varsın…
Saat;15.57 ….Otobüs gitti…
Servet ALKAN
27.09.2025/Malatya.

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön