"Yazmak, bir hayaletle güreşmek gibidir; kazanırsan kimse görmez, kaybedersen herkes görür." - Franz Kafka"

Nasıl da

Birisi ölür. Öldüğüne inanmayız o birisinin.Sonra kendini unutturur da şiirleri okuyamaz.O ölmüştür.

yazı resim

Nasıl seslerdi onlar,ölüm senden ürkerken hani?
Ve mum nasıl da yarılanmıştı,
Ve fitilin dumanı
Bir ruhlar şenliğinin tütsüsü değil miydi?
Kapı açılırken ve gelirken bir ürkek gebeleri yanında
Kapı nasıl da gıcırdamıştı
geceyi uyandırırcasına.
Kitaplar nasıl kokuyordu sen ölürken
_Ki ölüm ürkmüştü, dudakların mosmordu.
Nasıl tozludu rafları hatıraların sen silerken.
Ve fotoğraflar nasıl albümlerine aşıktı!
Oracıktan kovarken sen ruhunu.
Kilitler nasıl da anahtarlarını yutmuştu hani!
Ve gökyüzü nasıl inliyordu gözlerini içine çekerken.Haber verseydin yazılarım ısıtırdı seni.
Yani tabutuna çakardık her bir ifadeyi.

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön