"Gelecek mi? Ben henüz dünkü kahvemi bitiremedim." - Franz Kafka"

Nasır Tutmuş Çocukluğumuz

yazı resim

Elma şekeri lezzetinde oyunlar oynardık.
Sen kocaman kara gözlerinle bakarken ardına,
Ben yaralı bir kuşun kanadına takılan,
Nasır tutmuş çocukluğumuza el salladım,
Uçurtmaya takılı kalmış hatıralara...

Baktık, hayat denilen uzun ama kısa yolculukta.
Zamanı geriye çevirmek ne mümkün!
Çocuksu düşler ardına saklanmak,
Eskisi gibi ağlarken masum olmak.
Ne mümkün,yitirdiğimiz şeyleri geri getirmek,
Kaybettiğimiz babamızın,
Sıcak kucağında teselli,
Yumuşak bakışlarında cesaret bulmak.

Şimdi sen asker oldun kardeşim!
Zaman denilen değirmen bizi de büyüttü,
Biz çok istemesek de.
Büyüdük biçare.
Gökyüzünden ebemkuşağın eksilmesin.
Yetimlik boynunu büktürüp,
Kolunu kanadını kırmasın askerim!

Bir an kapatsak gözlerimizi,
Çocukluk günlerindeki gibi,
Neşe içinde parkta koştursak,
Sen bana kızıp ağlasan yine,
Çocukluğun verdiği inat ile.
Tatlı tatlı atışsak.

Nasır tutmuş çocukluğum,
Çocukluğumuz,
Şimdi tatlı düşlerimizde esir yine.

KİTAP İZLERİ

Yırtıcı Kuşlar Zamanı

Ahmet Ümit

Ahmet Ümit'in Yeni Romanında Hafıza Bir Suç Mahalli Ahmet Ümit, sevilen karakteri Başkomser Nevzat'ı bu kez en karanlık dehlizlere, kendi zihninin tekinsiz koridorlarına sürüklüyor. Polisiye
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön