Uykular da mahpus,zincirli şimdi.
Karanlık bir devirden,aydınlıklara çıkarken,
Önümüzü keser köşe başlarında,
Siyahi, kötümser gözler,
Duvar gibi soğuk bakışlar.
Çepeçevre sahte gülüşler,hüzünler,sevgiler...
Bîvefa,hırçın yüreklerde harpler kopar.
Merhametten yoksun sözler,
Beni oldum olası yorar,
Ruhumu hiç acımadan sinsice hırpalar.
Uykulara pranga vuruldu yine,
Diller lal oldu,
İnsanlık nerde?
