"Yarın, kendini bugün sananların hiç ulaşamayacağı bir yerdir. Eh, en azından kahvemi bitirene kadar." – Dorothy Parker"

Ne Zormuş Sen Olmak

yazı resim

(Gözlerin okyanustu.
Gözlerim okyanusta bir damla)

Seni hep böyle hayal etmiştim bir tanem.
Yüzünde mutluluğun izleri geziniyordu.
Sıcaklığını yüreğimin derinliklerinde yaşadım.
Gece yarısını beş geçiyordu.
Ve sen uyuyordun.

Omuzlarına öpücükler kondurdum,
Saçlarını okşadım usul,usul.
Sonsuzluktun benim için.
Mutluluğun kitabını yazıyordum
Kalem de sendin kağıtta sen.
Ve karşında aciz bir beden.
Zavallı ben.

Asırlardır birbirini görmeyen,
İki sevgili gibiydik,
Sarmaş dolaş olurken.
Tenlerimizin kokusuydu,
Birbirini tamamlayan,
Aynı pınarın suyuyduk,
Yudum, yudum içilen.
Mutluyduk

Gözlerin okyanustu,
Gözlerim okyanusta bir damla.
Karıştım sana. Etin oldum,
Kemiğin oldum. Sen oldum.
Aşık oldum, şair oldum.
Seninle doğan günün,
Işıkları altında,
Güneşim oldun mabedim oldun.
Ezildim.Hiç oldum.
Yok oldum. Kayboldum.

(Ah Be VEDA'lım Ne Zormuş Sen Olmak)

05-09-2005-Pazartesi
Tuğrul Ahmet PEKEL

KİTAP İZLERİ

Yırtıcı Kuşlar Zamanı

Ahmet Ümit

Ahmet Ümit'in Yeni Romanında Hafıza Bir Suç Mahalli Ahmet Ümit, sevilen karakteri Başkomser Nevzat'ı bu kez en karanlık dehlizlere, kendi zihninin tekinsiz koridorlarına sürüklüyor. Polisiye
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön