"Bana bir roman yazmak için yeterli zaman verin, size dünyanın tüm uykusuzluğunu vereyim." — Virginia Woolf"

Nefes Halkaları

Sonsuzluğa gidişim sonum olsa bile...

yazı resim

Üşüme arzusundaki vücudum
İç çekerken halkalar yapıyor göğsümde
Verdiğim nefeslerde ulanıyor birbirine
Bir ucu bende, takılı gönlümde
Diğeri ise sana doğru dünyayla birlikte dönmekte
Geceye böyle yayılıyor sıcaklığım
Aslında senin üşüyen tenini ısıtma derdinde
Nefes halkalarını soluyup çektiğinde içine
Kavuşacaksın hasret kaldığın aleve

Kimbilir...
Tutunup gelirsin halkalara taktığım sarmaşığa
Hüznü kederi koparıp atarsın sevgimin akımıyla
Geçmişteki kayıpları bırakırsın ardında
Süzülürsün seni çeken kaynağa doğru
Birleşir yüreklerimiz, kilitlenir halkalarla
Sen bende ben sendeyimdir ömür boyunca
Halkaların kördüğüm bağlılığında

Bir nefes tükendiğinde halkalar çözülecektir
Zamanın halkalarda biriktirdiği ağırlığı
Bu sert darbeyle tartılamaz olur tek yürekle
Kopar bedenden diğeri düşenin peşinden
Uzayın boşluğuna yakalar ötekini
Sarılır yürekler mutlu giderler ölüme
Son sözleri gerçek sevgiyi yansıtan
Değeri ölçülemez bir kaç kelime
'Seni seviyor,seninle geliyorum
Sonsuzluğa gidişim sonum olsa bile...'

KİTAP İZLERİ

Tutunamayanlar

Oğuz Atay

Tutunamayanların Edebi Ayaklanışı Oğuz Atay'ın anıtsal eseri "Tutunamayanlar", 1972'de yayımlandığında Türk romanında bir deprem etkisi yaratmıştı. Yarım asır sonra bile, bu sarsıntının artçıları edebiyat dünyasında
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön