Bilmezdim gidenlerinde ölmeden mezara girdiğini
Volkan dağının içine düşüp erircesine yandığını
Gideninde yüreğinin bin kez parçalandığını
Terk edince anladım sevdiklerimi, arkasına bakmadan gidenin halini
Ne bilirdim gitmeden, gidenlerinde sonsuz acı içinde kıvrandığını
Sen benden gidince bende gittim buralardan kendimce
Odamın penceresinden bıkmadan, usanmadan baktığım yıllarca
Gelin gibi süzüle süzüle duran, çam ağacından takıları bolca
Adını bilmediğim o dağı bile özledim yol boyunca
Gözümde tüter oldu çekip gitmeyi kurtuluştan, unutmadan sayınca
Ne bilirdim gitmeden, gidenlerinde çivi üzerinde yattığını ömür boyunca
Özledim sokak lâmbamın yola saçarak korkuları kovduğu ışıkları
Senin gözlerindi sanki göz kırbardı bana, titrerdi, nazlı nazlı geceleri
Tıpkı senin kilometrelerce uzaklardan yüreğimi titrettiğin gibi
Baktığım saatlerde bozuk sanki geçemiyor artık yelkovan akrebini
Ne bilirdim gitmeden, gidenlerinde biran önce arzuladığını yerin dibini
Sen soruyordun ya, bakalım bugün ne yaptın diye oralarda
Sırf sana bir şey yaptım diyebilmek için yapardım da
Taş toplardım kimseye zarar vermesin diye yolda
Şimdi ise buralarda dolu dolu mayın olsa yollarda
Birileri basınca patlayacak, ya da ben ölecekmişim sanki umrumda
Ne bilirdim gitmeden gidenlerinde kendilerine bile hayrı yok bu hayat da
Ya da o gidenler gibi gidemedik, o yüzden çekiyoruz bitmez acıları buralarda
25.06.2007 F.SULTAN ÇELİK
] ] ]
