Pembe Şiir’lerim olmadı Benim hiç,
Hep Gri’ydi, Hani Siyah’a çalan..
Rengim Pembe’ydi,
Yüzüm Pembe’ydi
Ama Şiirlerim Gri’ydi.
Gri’yeydi!
Bir de Mavi vardı,
Gök Mavi’si,
Deniz Mavi’si…
Tutkulu…
Gece Mavi’si…
Hani Lacivert’e çalan…
O da soldu..
Şimdi Bensizliğimi öğreteceğim Sana,
Bunun için gidiyorum..
Senli günlerimi aramaya gidiyorum,
Kayıp Aranıyor listelerinden..
Senden Kırk adım uzağa kaçıyorum,
Hem de koşar ayak
Telaşla ve yere basan çıplak ayaklarımla..
Belki yine Pembe Şiir’lerim olmaz…
Ama belki her şey yine Pembe olur…
