"Herkes kendi kitabının kahramanıdır. Ne yazık ki, çoğu zaman da en kötü editörü." - Terry Pratchett"

Pervane Hüznü!

aşk bizi pervane yapıyor ama neden biz yanmaya ,acı çekmeye dayanamıyoruz?

yazı resim

Pervane hüznü-

prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /

Bugün günlerden hüzün

Her hüzün ayrılığa adanmış bir kurban gibi

Deler geçer içimin yitik bahçelerini...

Gözyaşlarım buğu olur pencerelere

Ateşe birkaç fotoğraf savrulduğunda

Kalbe düşen cemrelerde toprak yanar,

Aşk yanar!

Sonra

Pervane olduğum,beklediğim yağmura koşarım

Anlarım ki her veda yıkık kentlere bir ihaledir!

Düşlerimde almışım sevdiğimin saçlarını,dudaklarını

Gece yarılarında yemeğe çıkmışız

Dilenciler gibi

belli belirsiz ağlamışız

Belli belirsiz gülmüşüz

Aç kalmışız tenhasoğuklarda..

Benkırılıp dökülmüşssem bir kadeh yangında

Ve kora dönen yüzüme tükürdüyse aşk denen zorba

Çağırmam artık o eski hüznü

O gitsin kendi alevinde yansın...

KİTAP İZLERİ

Parasız Yatılı

Füruzan

Füruzan'ın "Parasız Yatılı"sı: Yarım Asırlık Bir Ağıt ve Direniş Bazı kitaplar vardır, yayımlandıkları anda klasik olurlar. Zamanın getirdiği edebi akımlardan, toplumsal çalkantılardan etkilenmeden, adeta kendi
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön