Kusasım gelir akşamları,
hep o ıskaladığım hayatları.
Konuştuğumu sanırım
yanımdakiler sükunetten bir harap.
Canım sıkılır
ama bu susamak gibidir bilirsin.
Çıkıp gezesim gelir
bütün bilinmiş sokakları (insansız).
Zaman olur uyanırım
uyanık olduğumu unutarak.
İçesim gelir
saklamak niyetine sarhoşluğumu.
Konuşmak isterim
kimsecikler yok iken.
Acıyarak ağlarım
seve seve,
doya doya.
Sonra kaçak mahkumun
teslim vakti.
Hadi gelin bakalım
gecenin mütecaviz nöbetçileri;
bir bardak su ve
Prozac.
Benim Mutlu ilacım.
Mutsuzum.
