"Yazmak, aslında kendimizi kandırmanın en sofistike yoludur. Başkalarını kandırana kadar!" - Oscar Wilde (kurgusal)"

orkun

Kimsin Sen

Yalnız bir masanın yedi sandalyesi ilesin. / Sandalyelerin yedisi de kibirli,

Deli mi Ne

Kara sinekler , / üstümde uçuşuyorlar. / Beynime konuyorlar.

Oyun Değil Bu

Parmaklarının arasından gördüm. / küçüğün gözlerinde saklı; / büyüklerin mahkumiyeti.

Yağmurla

Toprak kokusu yayılır, / yağmur ıslatır. / Ağaçların yeşili yıkanmış.

Ne Olur

Yahu, olsun! / Bir karım, / biraz da çocuklarım,

Duvar

Kaç kere söyledim! / Karıştırmayın şu harcı / diye.

Yavan

Alıştım, / anasız, babasız / Kör, sağır, dilsiz

İçe İçe

Gökyüzünün de kenarları / var imiş. / İnsanlar konuşurmuş

KİTAP İZLERİ

Engereğin Gözü

Zülfü Livaneli

İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku
Başa Dön