"Tanrı öldü diyen adamın kendisi de öldü. Galiba Tanrı'nın espri anlayışı biraz kara mizah." - Friedrich Nietzsche"

orkun

Kimsin Sen

Yalnız bir masanın yedi sandalyesi ilesin. / Sandalyelerin yedisi de kibirli,

Deli mi Ne

Kara sinekler , / üstümde uçuşuyorlar. / Beynime konuyorlar.

Oyun Değil Bu

Parmaklarının arasından gördüm. / küçüğün gözlerinde saklı; / büyüklerin mahkumiyeti.

Yağmurla

Toprak kokusu yayılır, / yağmur ıslatır. / Ağaçların yeşili yıkanmış.

Ne Olur

Yahu, olsun! / Bir karım, / biraz da çocuklarım,

Duvar

Kaç kere söyledim! / Karıştırmayın şu harcı / diye.

Yavan

Alıştım, / anasız, babasız / Kör, sağır, dilsiz

İçe İçe

Gökyüzünün de kenarları / var imiş. / İnsanlar konuşurmuş

KİTAP İZLERİ

Esir Şehrin İnsanları

Kemal Tahir

Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
Başa Dön