"Yazmak, aslında var olmayan bir düşmanla kavga etmek gibidir. En azından, kimse sizi suçlamaz." - Ambrose Bierce"

Sen Hiç...

Sen hiç ağladınmı? kimsesizlikten dem vurup hıçkıra hıçkıra rakı kadehine akıttınmı hiç yaşlarını.. gözlerini kapatıp tek seferde içebildinmi o kadehten... ben içtim... içim sızladı...

yazı resim

Sen hiç ağladın mı?
kimsesizlikten dem vurup hıçkıra hıçkıra
rakı kadehine akıttın mı hiç yaşlarını..
gözlerini kapatıp tek seferde içebildin mi o kadehten...
ben içtim... içim sızladı...

sen hiç güldün mü?
aynadaki o komediye baka baka kahkahalarla
sokak ortasında yalpalayan sarhoşlara karşı bir daha bir daha...
olur olmaz bir mutluluk narası savurdun mu en kuytu karanlığa..
ben savurdum... köpekler kovaladı...

sen hiç sevdin mi?
gecenin çıldırtan yalnızlığında nefes nefese
kanın çekilene kalbin duruna dek yorulmadan..
sigara üstüne sigara yakıp aradın mı küllerinde beni..
ben aradım... ciğerlerim yandı..

sen hiç öldün mü?
sessiz yapayalnız her şeyden uzakta alel acele...
bir köşeye çukur kazılmış dört kolluda sıra nöbetinde..
üstüne dünyaları örtüp havasızlıktan boğuldun mu sorgusuz sualsiz..
ben boğuldum... sen yoktun..!

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön