Sen sevdam sen
kimseler görmedi
alaca karanlık kuşağında
zifiri kanarlık odamda
yapayalnız
gözlerimi kapattım
nefesimi tuttum
eldiven taktım
hissetmeyeyim diye
topladım tek tek
sana ait ne varsa
doldurdum bir çuvala
üste para verdim
teslim ettim eskiciye
kimse görmedi
kimse duymadı
kimse hissetmedi
ammavelakin içim burkuldu
kapattığım gözlerimden
damla damla yaş indi
tuttuğum nefesim
içimde büyüdü, volkan oldu
sen sevdam sen
sana ait ne varsa
onlardan daha eskisin
öyle kök salmışsın ki içime
söküp atamıyorum
23.09.2004 / yozgat
