"Yazmak, aslında ölümü oyalamaktır, ta ki o da sıkılıp gitmeye karar verene kadar." – Franz Kafka"

Seni Andım Sevgilim

yazı resim

Seni Andım Sevgilim

Adım atmaya bile kalmadı inan halim
Suretimdir kaybolan sokağın beşiğinde
Söyle bir kez sordun mu nasıl nedir ahvalim
Kan kırmızı duygular bekler ten eşiğinde

Efkarım da boğuldum yine yandım sevgilim
Aşkın ıstırabında seni andım sevgilim

Her şeyin son bulduğu bir zaman diliminde
Beynimde paramparça kayıp olmuşken mazi
Yürüdüğüm bu yolun zoru her miliminde
İçimdeki acının kıvrılmış buruk izi

Yıllar çağlayan gibi akıp gitti sevgilim
Her biri beni bende yakıp gitti sevgilim

Yorulmuş duygularım gözyaşlarımda saklı
Anılar birer birer can evimden vuruyor
Ben sevdaya sürgünken aşkın bana yasaklı
Sevdamın mihrabında güzelliğin duruyor

Titriyor bu bedenim, üşüyorum sevgilim
Her gün bir uçurumdan düşüyorum sevgilim

Ne olur bana gelsen, gözümden yaşı silip
Yanmışım hasretinle yok dizimde dermanım
Sevdanla yürek dağla ya da geçir boyna ip
Yazılsın senle aşka yeni baştan fermanım

Hayalimde düşümde bekliyorum sevgilim
Her günü geçen güne ekliyorum sevgilim

RASİM YILMAZ

14 ŞUBAT 2014

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön