seni düşündükçe çocuklaşıyorum
sanki sonsuza dek koşuyorum
yorulmak nedir bilmiyorum
orası senin, burası benim
sokaklar yetmiyor
caddeler yetmiyor
yaşadığım şehir yetmiyor
seni düşündükçe kuş gibi hafifliyorum
kanatlarımda sanki dünyaları taşıyorum
ne dert, ne keder
uçuyorum durmadan
uçuyorum yorulmadan
seni düşündükçe
büyümekten korkuyorum
büyüyüp de yaşlanmaktan
sanki sen hep aynı kalacak mışsın gibi
ben adam olmaktan korkuyorum
