Değil yıldızlar ve ay değil sonlu ışıklar
Bir kutsal parlayışsın meftun nice âşıklar
Ancak nice âşıktan en hünerlisi benim
Seni sevmek sanatı elbet benim eserim
Zira o kof gönüller kör olur parlayıştan
Çekinirler ateşten ürkerler harlayıştan
Bencileyin seninle her mihnete hazırım
Ne zaman ki dardasın ben o zaman hızır’ım
Yaşam kaynağım çünkü parlayışındır senin
Tatlı gülüşlerindir bakışındır nazenin
Dilerim tanrım beni yokluğunla sınamaz
Sana düşkünlüğümü firkat verip kınamaz
O dem biter sanatım düşer kalemim yere
Usul usul çıkarım bir karanlık sefere
O zaman ki ölürüm sürse de zenginliğim
Kalmaz gönülde damla tükenir enginliğim
