"Kelimelerin gücüyle dünyaları değiştirin."

yazı resimYZ

Bu veda, sensizliğe ilk adım
Son bakış, bu son iç çekiş

Kendime acıma günleri şimdi
Nasıl kızıyorum sana bir bilsen
Hele kendime..

Boğazıma oturmuş bir deve
Kalbim pare pare
Gözümdeki her damla
senden hesap sorarcasına
İçimi sıkmakta..

Gerçekten bittiğine inanmıyorum ki,
Hüznüm başka..
Tekrar dönersin gelirsin belki
İnanmıyorum işte inanmıyor yüreğim.

Keşke diyorum
sonra neyse deyip
Bitiriyorum içimde
Hıçkıra hıçkıra ağlıyor ruhum
Bilseydim
Daha çok sarılırdım sana
Gözlerine hapsolur çıkmazdım.

Bu veda, sensizliğe ilk adım
Son bakış, bu son iç çekiş
Veda ederken sana
Belki...
Keşke..
Neyse...

~htpgl /vedalar incitir yüreği hiç acımadan..

KİTAP İZLERİ

İnsan Olmak

Engin Geçtan

Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön