Gönlümün girdabına sürüklenen mutlulukların, merhamet denen o nazlı güle ihtiyacı vardı. Dualarımın tecellisi miydin ey güzel, amansız bir günde gücümün bittiği bir savaşta mağlup olmuş bir asker gibi düşecekken dalımdan, yüreğimden tutup kaldırmakta sana yakıştı.
Tut ve bırakma artık, düştüğümüz yerden kalkalım Malazgirt meydanı gibi hilal açalım kalpleri kararmış tüm ruhlara.
Bu haykırış sanma ki can almak için. Bir muharebede canları sarmak için...
Ve parmak uçlarımdan süzülecek sana ruhum hayalet gibi..
- 07 . 2014
RASİM YıLMAZ
