"Sabahın dokuzu ve hala hayattayız. Bir mucize mi, yoksa sadece kahve mi?" – Dorothy Parker"

yazı resim

Unut beni hâlâ unutmadınsa,
Bari bundan sonra çilesiz yaşa.
Ne zaman içinde bir ateş yansa,
Mazinin elinden kaç köşe köşe.

Ben kendi halimde yaşar giderim,
Hasret ateşinde pişer kaderim.
Bulutlar yandıkça coşar kederim,
Artık beni katma pembeli düşe.

Sevgiyi dönülmez yıllara serdik.
Duygunun özünden masallar derdik.
Gittikten sonra da biz beraberdik,
Yazılan gelirmiş çileli başa.

Aradan onlarca sonbahar geçti.
Kaç mevsim güllere hayalin düştü.
Bahtımız yanılmış, bir kez gülmüştü,
Ondan sonra geçen ömürler boşa.

Unut beni hâlâ hatırlıyorsan.
Sevdamız esirdir, bahtımız korsan.
Şöyle on saniye karşımda dursan,
Ağlarsın feleğin ettiği işe.

Mehmet Nacar

KİTAP İZLERİ

Dokuzuncu Hariciye Koğuşu

Peyami Safa

Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön