"Sabahın köründe uyanmak, tanrının bize yazarların ne kadar tembel olduğunu hatırlatma şeklidir." - Douglas Adams"

yazı resim

Unutmuş beni,şaşırdım..
Sanki hiç tanımamış gibi
Nasıl da çok severdi...
Mecnun!un Leylayı sevdiği gibi

Sanılır ki ardımdan...
Koşu sahasındaymış gibi..
Koşan o değildi?
Gözleri yemyeşildi

Bana kıymetlim derdi
Gözlerimiz aşka akan seldi..
Unutmuş beni,öyle dedi..
Sanki hiç sevmemiş gibi

Oysa candan sevgiliydi
Bilmem babası öldü mü?
Oğlunu çok severdi...
Demek (asla) deyişime!

Yıllar önce onu silişime..
Hiç üzülmedi,gülümsedi
Şaşırdım,sanırdım beni severdi
Unutmuş beni,öyle dedi

Gururunu gizleyemediği belliydi
Unuttum der iken sesi titredi
Unutmuş beni,öyle dedi..
Sanki hiç tanımamış gibi.

17.04.2008.İzmir.
Müfide Decdeli.

KİTAP İZLERİ

Engereğin Gözü

Zülfü Livaneli

İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön