"Benim kalemim, sizin çene kaslarınızdan daha hızlı yorulur." – Dorothy Parker"

Üzgünüm...

Ben varlığınla yaşamaya alışırken, Senin soluduğun havayı Çekiyorum içime...

yazı resim

Bugüne kadar hep seni düşledim
Resmine bakarak,
Hep sesini dinledim
Kaydettiğim telefondan…
Ben varlığınla yaşamaya alışırken,
Senin soluduğun havayı
Çekiyorum içime
Muğla’dayım
Varlığınla
Bile bile
Gitmiyorum bu şehirden…
İzmir,
Görmüyorum seni.
Ta ki!
Bilinmeyen sevdamın yolunu bulana dek!
Üzgünüm…

10-11-2003
Muğla

KİTAP İZLERİ

Kendi Işığına Yürü

M. Kemal Sayar

Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön