Kendisinde tutsak
Bir şiirin
Harfleri gibiyim
Güneşsiz…
Ve
Düşlerin netliğinden
Gerçekliğim
Geçitsiz…
Sıcak elin,
Bakışın resmi
Nefes gibi…
Resimsizim
Uç bir aşkın içinde
Hep haykırmışım
Sessiz…
Yorucu
Gerçekliğim...
Ve yorucu
Hiç var olmayışı
O kelimenin…
“Biz…”
Söyle kim Âşık?
Yoksa kimimiz
Deli miyiz?
Âşık sadece
Başka bir nefeste
Kayıp bir
Nefessiz…
Hepsi
Her şey
Acı hem de...
Sanki
Sebepsiz...
