YÂDIMA DÜŞTÜN
Hasret beni parça parça yolarken
Kalbim acı, hüzün ile dolarken
Yüzümdeki güller bir bir solarken
Sen düştün yâdıma bil Gümüşhane
Toprağında binbir umut yeşerdi
Bir isteyenlere o hep on verdi.
Yıllar geçti ama bitmedi derdi
Yeter ağladığın gül Gümüşhane
Seni düşündükçe yüreğim yandı
Gönlüm eski hatıralara kandı
Sıla arzu, canımdan özge candı
İçimdeki ateşi sil Gümüşhane
Sevda dergâhında adın okunur
Özlem tezgâhında vuslat dokunur
Ayrı kalan sitem eder, yakınır
Gam çeken canlara dil Gümüşhane
Sis çöken ufuklar gözümden gitmez
Çile nöbetinde bülbüller ötmez
Sana duyduğum aşk ebedî bitmez
Kalbime ulaşan yol Gümüşhane
Dinmek bilmez Zigana’dan yağan kar
Alev ateş olur içimi yakar
Bizde dünden, sana dair ukde var
Kaderine mahkûm il Gümüşhane!..
M.Nihat MALKOÇ
