"Yarın, kendini bugün sananların hiç ulaşamayacağı bir yerdir. Eh, en azından kahvemi bitirene kadar." – Dorothy Parker"

Yakılan Dünyalar

yazı resim

Ayağıma bağlanmış sıra sıra dağlar var?
Bastığımda mazimi yıkarak gidiyorum.
Adımımı attıkça ağlıyor kaldırımlar,
Arkamdaki dünyamı yakarak gidiyorum.

Feleğin sillesinin bağrımdadır nasırı,
Vefasızın nazında, ömrün yarım asırı.
Yar elinden yaralı, hüzünlerin esiri,
Yaramdaki gülleri ekerek gidiyorum.

Sevilenler yalancı, mecnunluğum boşuna,
Aşk masalı anlattım, gözlerimin düşüne.
Umut batan gecede her adımın başına,
Küsümün şimşeğini çakarak gidiyorum.

Sevgilinin uğruna unutmuşum âlemi,
Hüznüme roman yazar, yüreğimin kalemi.
Zincirlerle belime bağlamışım sır gemi,
Yüklendiği hasreti çekerek gidiyorum.

Sevincimi bıraktım, vefasız çingenede,
Zulmüyle kül olmuşum, seviyorum gene de.
İki buğulu gözün sıktığı mengenede,
Gözlerimin yaşını dökerek gidiyorum.
Arkamdaki dünyamı yakarak gidiyorum.

Mehmet Nacar

KİTAP İZLERİ

Öyle miymiş?

Şule Gürbüz

Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön