"Yazarlar, tanrının en sevdiği şakalarıdır." Ursula K. Le Guin"

Yalı, Denizkızı ve Ben

İstanbul bir şiirdir, her yerinde, her taşında o var. Geziniyorum kıyısında, yalısında, bazan bir yamacında. Yazıyorum yaşadıkça sularında .

yazı resim

Yalınınönünden beyaz tekneler geçer,
Balıkların içinden geçense koca bir denizdir,
Denizin içinden ben geçerim,
Sağır ve dilsiz bir ömür geçer.

Yalının pencereleri beyaz fildişinden,
Fildişi pencerelerde açmış filbahrîler,
O çiçekler ki gömleğime benzer,
Yakası açık, söylenmemiş sözlere benzer.

Şimdi odaları bir bir dolaşmada güneş,
Pancurları açıyor sedeften bir el,
Hanım balkonda saçlarını sarmakla meşgul,
Aklından geçense yakışıklı bir meçhul.

Yalının önünden bir vapur geçer,
Benim içimden geçense koca bir denizdir,
Düşündükçe, daldıkça uzaklara, enginlere,
Ah, aklımdan güzel bir denizkızı geçer.

KİTAP İZLERİ

Dokuzuncu Hariciye Koğuşu

Peyami Safa

Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön