Değerini kaybetmiş bir yalnızlık
Yaşanan ve terkedilen bir korku
Önümüze konuldu ve terkedildi
Biz sadece yaşadık sessizliği
Ben ve sessiz ruhum
Kopardılar beni benden
Beni ben yapan benliğimden
Sessizce gelip sessizce gittiler
Sesler sustu sessizlik koştu ruhuma
Varlığım yetmiyor nefes almaya
Boğuyor beni yokluğu hayalinin
Sokaklar boş insanlar anlamsız
Zaman sahibi olmuş yüreğimin
Acı ilacı olmuş bedenimin
Aşk yokolmuş sevgi durgun suda boğulmuş
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
