Çorak gönüllere düşer karanlık.
Gecenin rengine olur gerdanlık.
Bazen yarım hüzün, bazen pişmanlık.
Bağırları yakan ateş yalnızlık.
Tufan olur eser, nefes alınmaz.
Yağmurda ıslanmaz günde kurumaz.
İnsan yaşlansa da gönül uslanmaz.
Üstüne dağ gibi çöker yalnızlık.
Gariplik yıllardır namedir, sözdür.
Garibin sinesi ateştir, közdür.
Baharı kış, kışı kavuran yazdır.
Dertli gönülleri yakar yalnızlık.
Ankara,11.12.2007 İbrahim KİLİK
