Gölgesinde yürüdüğün çınarların
Serinliği sinmiş gözlerine. Eyvah
Bana bir avuç yalnızlık bırakıp
Hoşça kal bile demeden giderken
Seni götüren tren benim beklediğim
İstasyonlarda durmuyor neden.
Birlikte yaşadığımız o güzel günleri sen
Gecenin karanlığıyla
Birbirine yapıştırıyorsun.
-geriye kalan ne / diye sordun mu hiç
kendine,
Dalından koparılan ve ertesi gün solan
Gülün her yaprağını
Ayrı ayrı yerlere savuran rüzgarı
Cebinde taşıyan güzden
Bir avuç yalnızlık
Ve hüzünden başka.
