Yalnızlıkla Dostluk
Senin koynunda geçen soğuk gecelerde
Varlığın olsa da soğukluğun ve sessizliğinde
Ben göğsümde solgun bir gülle yaşarım
Yıllarca yaşamaksa bu hataları aşk sanıp
Boşuna ve gizli gizli yaralarımız kanarken
Senin varlığından sıkıldığım anlarda
Kâğıtlara yazdığım sözcükleri
Kıskanmana gerek yok senin yerin başka
Biz aslında hep sana ihtiyaç duyarız
Bakma belli etmeyiz
Dünya işlerinden ve insanlardan sıkıldığımızda
Tek dostsun
Yalnız bir kusurun var
Gittiğin yerlerde uzun kalmak gibi huyun var
Bırak da arkadaşların sevgi ve dostlukta uğrasınlar
Onlar kalsa da mutluluk tohumlarını bırakıyorlar dostum
Şenol Alçınkaya
