"Etrafın
dağ, taş, ova ve şehir
bir çığlıkta
anlaşılmayan nedir?"
Yalnızsın
kalbinde bir taş sızısı
tek övünç kaynağın
anılarının "yıkık dökük" duvarları
sırtını yasladığın
ellerin aramaktan
nasır tutmuş
tırnaklarının içi
kan, toprak, deniz
avunçlarında ateşsiz küllenen sevinç
Yalnızsın
bir ırmağı
en iyi sen anlıyorsun yine de
çocuk kalıp
türküde unutulmuş
