kıyıda kiralık sandal
elde çapari koltukta mangal
başında duman
mandalla tutturulmuş bulutlar
filizlenmiş yağmur çiçeği
rakının hasını içerdi yaren
türküler geçerdi ıslığının
yedi renginden
adını koyamadan ard arda
kendi ekseninde dönen günler
söyleşiler taşındı sabah çiyine
nezaket gani bilgi umman
sözün tohumu sende yaren
çocuk duası kadar serin
yediveren
gülüşünü kümbetleyip şuramda
gittin ya yaren
günler değil git gide kısalan
pir aşkına dost aşkına dolan
boşalan kadehler gibi
tükenen gölgeler içiyorum
gök yüzünün kanayan rahminden
