Bir sabah
Gözüme ilişen
Bir güzelliği bahşeden
Uykusuz
Gecelerinde
Yazdığın şiirini
Ne şevkle okuyordum
Okudukça
Haz alıyor
Etkisiyle
Hayli sarsılıyordum
Oysaki
Seni
Hiç tanımıyordum
Ahvalini
Dahi
Bilmiyordum
Ama
Her saniyede
Adeta sana
Biraz daha
Yaklaşıyordum
Bazen
Merakıma engel
Olamıyordum
Nüksediyor
Hiç durdurmuyordu
Satırlarınızın
Arasında gizlenen
Esrar perdesini
Deşifre ediyordum
Bir anda
Kendimi kaptırıyor
Dalıp
Kayboluyordum
Seni yaşıyordum
Hissiyatının
Kanatlarında
Bir çaresizlik içinde
Öylece çırpınıyordum
Sen
Bunlardan
Elbette ki habersizdin
Yorumlarında
Çok derindin
Sen
Ser verip
Sır vermeyendin
Kendi halinde
Nazar eden biriydin
Bazen
Uykusuzluğumdun
Bazen
Açan yıldızımdın
Bazen de
Kuşatan gecemdin
Sen
Dalgalar arasında
Tefekkür eden
Bir nadideydin
Entariyin
Eteklerini
Islanmasın diye
Tutup kaldırırken
Sanki
Bir şaheserdin
Sen
Bir edeptin
Halin karşısında
Bir melektin
Sen
Ne kadar güzel
Çileydin
Metanettin
Sen
Kanamadığım
Bir şefkattin
Müşfiktin
Zahittin
Kendinden ziyade
Onu düşünendin
Çünkü sen
Bir sevendin
Bunu idrak edendin
Aşk ile
Temaşa eden
Ne zarif
Güzelliktin
