"Bu kadar erken uyanmak için ya bir devrimci olmalısın, ya da kahve makinen bozuk." — Douglas Adams"

Yok ki Başka Bir Vatan

Seni bilir, seni tanırım, başkasını bilemem. Sorumlsu sen, sorgulayan sen; Laik de sen, layık da sen. Gelişim, dönüşüm sen. Neden böyle korkutucu gürleyip esen. Saygılar.

yazı resim

Yok ki başka bir vatan

Düşünüyorum ben de varım
Yaşadım biliyorum
Cumhuriyet on harflidir,
her harfi de yerinde
Bir harf atan da yok
Atatürk yok gençleri var
Yapılıp, yıkılanıyla
ne yapacağını bilen,
Bilmeyene haddini de bildiren.

Soruyorum, soruyoruz
Kalplerdeki o büyük
Yakaya takıp gezilen
Kağıt rozet değildi?
Cumhuriyet bir simge,
Halkı bir miras yedi,
Yurt veraset değildi?

Gölge boksu yaparsın
Ringe çıkamazsın ki?
Sormazlar mı ne yaptın,
Atatürk’ten sonra sen,
Halka bakamazsın ki?
Atatürk’üm bir vasi,
Ülke vesayet değil,
Ulufe almadık demokrasiyi,
Aşama, rağbet değil.

Düşünüyorum elbet yokum
Yüklenemem payıma düşeni
Çağımın sorumsuzluğunu
Gerileme, çöküş vardır tarihte
İbret olsun yaşananlar, yaşayana
Meclisinden, kürsüsüne,
Yaşamöyküsüne
Nereye dek bu kopuş
Geri dönmez uçarsa kuş
İçte düşman, dışta düşman
Kendine gel ey ihvan, ey eyyamcı,
Yok ki başka bir vatan.

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön