Otobüsün gitmesini beklemek, gözlerine bakarak çaresizce düşünmek ayrılığı, el sallayarak uğurlanmak, gözyaşlarıyla hissetmek yalnızlığı ve yavaş yavaş yol almak karanlıkta, düşünmek yol boyunca çaresizliğimi nefret etmek belki de kendimden ve otobüsten bir şey yapamamak durduramamak otobüsü, gözünü açtığında başka bir şehirde olacağını bilmek tekerlek seslerini akıp giden kilometreleri hayatında eksilen saatleri geride bıraktığın şehirleri çaresizce düşünmek ve geride bıraktığın her şehirde o insandan uzaklaştığını bilmek. El sallamak karanlıkta otobüs camından yavaş yavaş ilerlemek bu sefer gözyaşlarımla birlikte
KİTAP İZLERİ
Gözyaşı Konağı
Şebnem İşigüzel
Osmanlı Sürgününde Modern Bir Kadının Sesi Şebnem İşigüzel, Gözyaşı Konağı’nda, 19. yüzyıl Osmanlısının boğucu atmosferini, ataerkil bir ailenin baskısıyla Büyükada'ya sürgün edilen genç bir kadının
İncelemeyi Oku