"Yazmak, aslında ölümü oyalamaktır, ta ki o da sıkılıp gitmeye karar verene kadar." – Franz Kafka"

Yüreemde sen, elimde ganne...

"Bilaan görüym," deym, / Süyük de çömeliym. / "Zibil atmaya gelir olur ki," deym, / Gardaşların da beraber geliy; / Bedeniize top deye! / Yidik mi ulan bacıızı?

yazı resim

Yüreemde sen, elimde ganne;
İçiym, içiym olmey.
Hayalın gözümün önden getmey bi tüllü!
"Ah Hadduç ah!" deym.
Sumsuk sumsuk vuruym döşümün tahtasına.
Hele o sıfatını heç unutamıym.
Çokluk soruym ben baa:
"Ben neyttim de saa yahamı gapdırdım?"

Ammiyn uşaklarının gahrı heç çekilmey artık.
Hatırleyn mi bilmem?
Acı iki çirtik hanek edek didim,
Süllümü süyüe dayadım,
Arişten duda atlayıp sizin hayada endimdi.
Mekinelerin altında galasıız e mi!
Nerden de gördüüz siz?
Meersem uşaklarıız beni takip ediylermiş!
İki hanek, iki çor bile edemeden beni ele aldılar,
Börgüme börgüme sumsukdan nasıl vuruylar!
Gavur öldürüyler sahılam!
Hele güççük gardaşın!
Ganne gırııynan seertmez mi!
Yüreem ağzıma geldi.

Devlisi günü gene geçtim sizin dehlizden.
Tağaya baktım gene göremedim sıfatını.
Düşünüym düşünüym olmey.
"Sebaa gene geliym," deym,
Gorkuym ağam.
Gözümün gurdunu gırdılar bi kelle.
"Bilaan görüym," deym,
Süyük de çömeliym.
"Zibil atmaya gelir olur ki," deym,
Gardaşların da beraber geliy;
Bedeniize top deye!
Yidik mi ulan bacıızı?
Ne var da ardından geliysiiz?

Sen heç gafağa takma Hattuç!
Sen beni sevdikten kelli
Fakir de olsam, maim de olsam,
Ayağımın tumanını satarım da
Gene gavuşurum saa.

(Anonim)

KİTAP İZLERİ

Yırtıcı Kuşlar Zamanı

Ahmet Ümit

Ahmet Ümit'in Yeni Romanında Hafıza Bir Suç Mahalli Ahmet Ümit, sevilen karakteri Başkomser Nevzat'ı bu kez en karanlık dehlizlere, kendi zihninin tekinsiz koridorlarına sürüklüyor. Polisiye
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön