Sessizlik dokunuyor bedenime / Küçücük bir zaman birikintisi oluveriyor yaşadıklarım /

Gün batımı ve / Hafifçe esen rüzgar / İstanbul toparlanan

Susmak bir erdem miydi? / Ya da sadece insanın sessizliğine uydurduğu

En kötü gidiştir sessizce olanı. Arkanda bir cümle bırakmadan gitmektir. Bir hoşçakalı bile bırakmamaktır geride. Gidişin soğukluğunu katmerler işte o derin sessizlik. Çünkü acılar sessizlikte büyür. İnsan yalnızlığının sessiz doğasında boğuşur acılarıyla. Ve sesleri azaldıkça yüreğinin acıları çoğaltır zaman...

Gülümsedi olanlara inat. Farkına vardı yaşamın ayrılıklarla yenilendiğinin. Ve bedenini bırakıp uykuya yepyeni bir günün umuduyla kapadı gözlerini... Çünkü ‘‘Alışıyorsun zamanla herşeye...’’

Atatürkçü düşünce ve sosyalist düşünce sistemi birbiriyle bağdaştırılamayacak ölçüde farklı olgulardır....