Saçlarını okşadım,Gözlerin maviye çaldı.Umudun ilk çocuk halindesin.Bıraktın kendini bana.Oysa ben sana daha evvel.Bir an geldi aşk.İçi dar ama küçük bir kutu da saklanmış nefis bir şey gibi.Bir an hapsolduk o kutuya.Kimsenin çıkası da yoktu.Hem çok dar ama çok geniş bir derya kuyusuydu.Orada kaldık bir süre.Haylaz ama mutlu çocuklar gibi.Sonra kutuyu parçaladın sen.Dışından zavallı bir dünya çıktı.İçinden ceylanlar kaçtı,kelebekler uçtu gitti.Bir an bakakaldım.Bu en zehirli halimize.
KİTAP İZLERİ
Masumiyet Müzesi
Orhan Pamuk
Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku






