Bir yanım hep yaralı be ustam.hani neşter vursan,kan akmaz,bir yanım hep suskun,bir yanım dağınık bir ev.eşyaları bir türlü toplanmaz.bir yanım hep gidici,yollara bakar,hayatı bir film gibi yaşar.Bir yanım hasret be ustam.Yazarken kelimeleri yarı uykuda yazar gibi.En kilit cümleleri es geçer gibi.Bir yanım hep eksik,hem fazla ustam.Sen eksikle hem fazlayı bir arada yaşadım mı be ustam? Eksik de kendine,fazla da kendine be ustam.Eksikleri,fazla tebessümlerimle yutuyorum.Bazen oda yetmiyor be ustam.Bazen şükretmeyi de fazla görür ya nankör insan.Bazen böyle be ustam.Nedenler? ve niçinleri sorarsın ya bazen ekseriyetle kendine.Su akar,kan akar,hayat akar ya ustam,ekseriyetle toplayamazsın ne akan kanı,ne suyu,ne hayatı ya.bir yanım hep mülteci bir ustam...
KİTAP İZLERİ
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Peyami Safa
Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku








