"Akıl, kendi kendini cilalayan bir ayna gibidir; ne kadar çok bakarsan, o kadar az görürsün." - Stanisław Lem (Kurgusal)"

yazı resimYZ

Bıktım yeşilin sarıya dönmesinden,
Toprak acı gerçek,
Kuzey yosun tutmuş,
Eskimiş tortusu çökmüş.
Ellerinde kuru nasır,
Gözleri hala gökbakır,
Üzerinde sarı basma, mavi fistan
Papatya baharı gibi,
Çeker kuşlari arıları,
Gelincik tarlası, toprak rengi yaması,
Yağmur yoksa güneş celladı,
Toprak yokluk ve yoksulluk.
Ölüm korkusu kahverengi.
Kiremitleri olmayan ev gibi,
Akar geçer zaman,
Ali Baba'dan başlar hikayeler.
Hedi'nin mutlu sonuyla bitmez.
Renkler bile hiç
Her şey karanlıkta başlar,
Karanlıkta biter.

KİTAP İZLERİ

Engereğin Gözü

Zülfü Livaneli

İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön