..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
"Çok söz hamal yüküdür." -Yunus Emre
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Eleştiri > Politik Olaylar ve Görüşler > Osman AKTAŞ




28 Ekim 2021
Ey Analar Çocukları Okullarda Doğurun Devlete Zorluk Çıkarmayın  
Osman AKTAŞ
"Bu kapsamda 2023 yılında ise hedefimiz, 4 ve 5 yaşta okul öncesi eğitime erişimi yüzde 100'e çıkarmak. Dolayısıyla 2022 Yılı Cumhurbaşkanlığı Yıllık Programı'nda da yer aldığı şekliyle 5 yaşa anaokullarının zorunlu hale getirilmesi yönündeki hedefimizi gerçekleştirmek için tüm planlarımızı ve bütçe yapılandırmamızı yapıyoruz.


:DD:
"Bu kapsamda 2023 yılında ise hedefimiz, 4 ve 5 yaşta okul öncesi eğitime erişimi yüzde 100'e çıkarmak. Dolayısıyla 2022 Yılı Cumhurbaşkanlığı Yıllık Programı'nda da yer aldığı şekliyle 5 yaşa anaokullarının zorunlu hale getirilmesi yönündeki hedefimizi gerçekleştirmek için tüm planlarımızı ve bütçe yapılandırmamızı yapıyoruz. Şu anda bağımsız anaokulu ve ana sınıflarında yaklaşık 1 milyon 220 bin öğrenci eğitim alıyor. Yeni oluşturulacak kapasite ile bunu 2,5 milyona çıkaracağız. Böylece okul öncesi eğitim kapasitesinde yüzde 100'lük bir artışı sağlamış olacağız."

Milli Eğitim Bakanı Sayın Özer bunları söylerken ben dinlemedim. Sonradan okudum ve büyük bir şaşkınlık ve hayretle karşıladım bu konuşmayı. Sayın Bakan yeni yatırımlar hedefliyor Sayın Cumhurbaşkanının emriyle. Ben şunu anlıyorum ki, bu proje Sayın Bakanın değil, Sayın Cumhurbaşkanının projesi... Sayın Bakan sadece bir taşeron.

Gelelim olması gerekenlere... Şu anda toplamda 36.483.762 öğrenci var. Şimdi bu öğrencilerin aldıkları eğitim, okudukları okul şartları, teknik donanımlar, ailelerin öğrenciler için ayırabilecekleri harcama tutarları... Eğitim personeli, yardımcı personel ve eğitim araçları...

Ben Doğu Anadolu, Güneydoğu Anadolu, Batı Karadeniz, Akdeniz, Ege, Marmara ve İç Anadolu bölgelerinde çalıştığım için diğer yerlerin de durumları hakkında da bir fikir oluşturacak kadar bilgi sahibiyim. Şimdilik ben Marmara’da orta büyüklükte bir ilçede bulunan okulların durumuna yönelik bazı saptamalarda bulunacağım. Göreceksiniz ki, eldekinin hakkından gelemeyenler, ellerinde olmayanlara bulaşma ve bozuk vicdanlarını süsleyerek topluma şirin görünmeye çalışmaktalar.

İş ve İşçi Bulma Kurumu’nun yolladığı ve bildiğim kadarıyla okul aile birliği tarafından ücretleri karşılanan yardımcı personeller okullarda çalıştırılmakta ve bu personel sayısı da yeterli gelmemekte; Nasreddin Hoca’nın dostlar pazarda görsün misali.

Bu salgın döneminde daha önceki yazılarımda da yer verdiğim gibi, ne tedbir, ne personel yeterliliği, ne sağlık malzemesi, ne de sağlıklı ortamlar oluşturulamadı / oluşturulmadı. On kişinin kullanması gereken sınıflarda otuz beş öğrenci bulunuyor. Aynı sırada en az iki kişi omuz omuza oturuyor. Birbirinin nefesini içlerine çekecek kadar yakın bu insanlara okul bahçesinde mesafe ayarlanmaya çalışılıyor.

Sağlık liselerinde alan laboratuvarları yok. Yeterli sayıda tuvalet ve lavabo yok. Yeterli okul kütüphaneleri yok, hepsinden geçtik, öğrencilere ücretsiz dağıtılan, içeriği yığınla bilgi yanlışlıklarıyla dolu ders kitapları yok. Ne kadar yok var değil mi okullarda? Okullarda barındırılan, ancak okumak istemeyen ya da o okulda okumak istemeyen bir yığın öğrenci var.

Okullarda yeterli öğretmen olmadığı için dışarıdan öğretmen niteliği oluşmadığı düşünülüp ataması yapılmayan öğretmen adayları ücretli derslere sokuluyor. Bu kişiler nitelikli öğretmense neden atamaları yapılmıyor, nitelikli öğretmen değillerse neden derslere girmelerine için veriliyor? Konuya ilişkin bir bilgi de yok.

Personel atamaları da ayrı bir mizah konusu... Görevini hakkıyla yapamayanı görevden alıp, görevden alınan kadar görev yapamayacak olanı göreve getirmeleri de ayrı bir meziyet. Okullarda devam ölçeğini yüzde doksan sekizden, yüzde yüz ikiye kadar artırabilen bir il milli eğitim müdürünü daire başkanı yapmak gibi meziyetler de var, bu ciddi çalışmalar arasında.

Elli dakikalık öğle arası molada küçük bir odadan ibaret olan ve adına kantin denen yerde öğrencilerin yemek yemeye zorlanması ve öğretmenlerden de silahsız gardiyanlık yapmalarının istenmesi de cabası. İşte size sosyal ahlak; öğrenci dışarı çıksa on liraya karnını tıka basa doyurup, üstüne de çay içse daha ucuza gelecekken, okul müdürlükleri, milli eğitim müdürlükleri ve kantinciler kazansın diye kendi öğrencisinin sömürülmesine seyirci kalan, hatta sömürülmesini teşvik eden bir Millî Eğitim Bakanlığı’mız var.

Tek tip kıyafeti öğrenciye dikte edip, belirli kesimlerin malzemelerini sattıran ve öğrenciye istemediği kıyafeti zorla giydiren de Millî Eğitim Bakanlığı. Millilik bunlarla mı oluyor, diye muhatap bulamadığım için kendi kendime çok sordum. Bir bok elde edemedim. Köre güzel göstermek, sağıra müzik dinletmekten öteye geçemedi bütün çabam.

Sözü uzatmayalım, itibardan tasarruf yapılmaz diyen bu zihniyet, kendi odalarını kral dairesi gibi döşerken, birer kulübeden farkı olmayan sınıflara otuz beş öğrenciyi doldurmaktan utanmadılar. Bir öğretmenin sınıfa girdiği zaman hurdaya dönmüş bir masa ve berbat bir sandalye ile karşılaşması bu zihniyetin umurunda olmadı. Öğrenciler de umurunda olmadı bu zihniyetin. Kendi yanlışlarını sorgulamadan noter gibi tasdik edecek garip yaratıkları aradı durdular, bulduklarını da bürokrat yaptılar.

Şimdi soruyorum, ülkede bunca eğitim sorunu varken ve bu sorunlar çözülememişken, hangi mantıkla, beş yaş ve aşağısı için eğitim faaliyeti başlatıyorsunuz? Üç yaşındaki çocuk okula gidince daha mı zeki olacak? Elinizdeki öğrencilerin eksiklerini gideremezken, bu saçma sapan fikre kapılmak nasıl aklınıza gelebiliyor? On kiloyu kaldıramayan bir haltercinin yüz kiloyu kaldırma girişimine benzemiyor mu sizin bu çabanız? Neyi ispatlamaya çabalıyorsunuz?

Allah aşkına yapmanız gerekeni az da olsa yapın. Çok zorlayarak ülkeyi ve eğitimi fıtık ettiniz, bari kendinizi fıtık etmeyin. Belki günün birinde eğitime yararlı bir şey yapmak istersiniz de (olmaz ya), fıtık yüzünden yapamazsınız.

Allah sizi de, bizi de, ülkeyi de ıslah etsin ve fabrika ayarlarına dönmemizi / dönmenizi nasip etsin.

28 Ekim 21
Gölcük



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın politik olaylar ve görüşler kümesinde bulunan diğer yazıları...
Muhalefetten İktidara Jest
Türkiye’de Uçuş Güzergâhı
Oldu Bitti Geleneği
Yapay Zekâ Varsıllaması
Atatürk Olma Elzemi
Bana (L) Göre 15 Temmuz
Turfanda Düşler
Cami ve Genelev Meselesine Dair
İcraatın Dışından
Toplu Gözleşme

Yazarın eleştiri ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Eylüllenmek
Oy Madımak
Bir Ülkeyi Diri Diri Yakmak
Okumak
Çocuklar İçimizde Çoğalacaklar
"" - Miş…"li Gelmiş Zaman
Üç Din ve Bir Filistin
Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Ders Notları...
Akif'e Dönüşmek mi Akif'i Dönüştürmek mi
"Nerede Bir Can Ölse Oralıdır Yüreğim"

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Bir Veda Partisinde Veda Hutbesi [Şiir]
Düş Geçiti [Şiir]
Saat Gökyüzüne Yaklaşıyor [Öykü]
Efsun [Öykü]
"Korkma Sönmez... "" Şairi [Deneme]
Temel (Siz İç) Güdü [Deneme]
Aşkın Tarifi [Deneme]
Bugün 23 Nisan [Deneme]
Kendimle Empati Kurmak [Deneme]
Mahmur Bakışlara Akif Göstermek [Deneme]


Osman AKTAŞ kimdir?

1965 Erzurum doğdu. Gazi üniversitesi, Fen Edebiyat Fakültesi, TDE bölümünden mezun oldu. Sırasıyla Van, Bartın, Antalya,Bursa, Ankara, Bodrum'da öğretmen olarak görev yaptı. Halen Kocaeli'bde görev yapmakta. yaklaşık 40 yıldır şiir,öykü ve eleştiri yazıları yazmakta. Eserleri: 1. ayArsız; Uludağ Yayınları 2007 (Şiirler) 2. bermudayı tek geçmek; Cinius Yayınları 2016 (Şiirler) 3. AsiMilat(ör); Cinius Yayınları 2017 (Politik Denemeler) 4. (D)OKU(N)MUŞTUK; Cinius Yayınları (Kitap Eleştirileri) 5. cennet cazgırları; Cinius Yayınları 2017(Şiirler) 6. çorak düşler ülkesi; Cinius Yayınları 2018 (Şiirler) 7. Yağmur Yankıları; Artus Yayınları 2018 (Öyküler) 8. Sessiz Çığlık; Cinius Yayınları 2018(Kitap Eleştirileri) 9. dar vakitte aşk; Cinius Yayınları 2018 (Şiirler) 10. Âşık Hüseyin Fizâhî; Cinius Yayınları 2018 (Şiirler) 11. Şuaraya Elhan Olmak; Cinius Yayınları 2019 (Şairler Üzerine Denemeler) 12. ναυάγιο αγάπης (enkaz-ı aşk): Cinius Yayınları 2019 (Şiirler)


yazardan son gelenler

yazarın kütüphaneleri



 

 

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2021 | © Osman AKTAŞ, 2021
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.