Ben su gibiydim,
Ne rengim vardı ne tadım,
Ne günah tanıdım ne sevap,
Ne kilise ne cami yada adı neyse,
Yaşamak geldi birden,
Renkleri gördüm,
İnsan tadında doğdum,
Ve insanların kendilerine yarattığı,
Tüm zulümü gördüm.
İnsanın şeytan adına bürünüp,
cehennem olduğunu gördüm.
Ya sizler!
Hala gök yüzünde melek mi arıyorsunuz?
YZKİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
