Ben su gibiydim,
Ne rengim vardı ne tadım,
Ne günah tanıdım ne sevap,
Ne kilise ne cami yada adı neyse,
Yaşamak geldi birden,
Renkleri gördüm,
İnsan tadında doğdum,
Ve insanların kendilerine yarattığı,
Tüm zulümü gördüm.
İnsanın şeytan adına bürünüp,
cehennem olduğunu gördüm.
Ya sizler!
Hala gök yüzünde melek mi arıyorsunuz?
KİTAP İZLERİ
Yaşadığım İstanbul
Selim İleri
İstanbul'un Kırık Kalbi: Selim İleri'nin Hafıza Kazısı Bazı yazarlar vardır ki bir şehirle öylesine özdeşleşirler, sanki o şehrin sokakları onların damarlarında akar. Selim İleri de,
İncelemeyi Oku
