Ben su gibiydim,
Ne rengim vardı ne tadım,
Ne günah tanıdım ne sevap,
Ne kilise ne cami yada adı neyse,
Yaşamak geldi birden,
Renkleri gördüm,
İnsan tadında doğdum,
Ve insanların kendilerine yarattığı,
Tüm zulümü gördüm.
İnsanın şeytan adına bürünüp,
cehennem olduğunu gördüm.
Ya sizler!
Hala gök yüzünde melek mi arıyorsunuz?
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku
