"Bütün ölüler gibi, ben de yaşadım. Ama ne işe yaradı?" ― Samuel Beckett"

yazı resim

zaman dursa keşke,sussa hayat..
yaşanmamışlık olsa, bataklarda vıcık vıcık
içmemiş olsak derin kuyuların acı sularından
biz sussak,sessizlik konuşsa..
en avaz sesiyle,en çirkin sesleri bastırarak
çığlık çığlığa...

biz sussak,yorgun dudaklardan çıkan
bezgin,kırgın,alıngan sözleri durdursak
konuşmasak hiç..sanki küskün..
okumasak,ruhumuzu bıçaklayan
zehrini kelime kelime akıtan
sözleri görmesek...

yok edebilsek, insanların içindeki
kan kusturan kötü düşleri..
uyandırsak kabuslardan,zavallı insancıkları
bir bir uyandırsak, uyutmasak bir daha

yada yalan olsa her şey..
farkettiğin an bozulan kör düğümler..
kustuğunda yok ettiğin,hata hayatlar
pembe ve beyaza boyasak ağaçları...
sarartmadan yaşatsak,soldurmasak dalında
tomurcuk kadınları........

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön