"Sabahın sekizi ve Salı... Henüz kahvemi bitirmeden önce, Tanrı'dan daha azını yargılayabilir miyim?" - Dorothy Parker"

Değil mi ki Mevsim Bahar

a

yazı resim

Şimdi
İçimi titreten bir rüzgarın kanadında
Yönünü kaybetmiş bir martı yalpalıyor
Mavisini arıyor deniz
Kudurmuş öfkesinden
Vuruyor kıyılara
Gel-gitler tokatlıyor
Falezlerimde düş/ler

Çığlığımda suslar
Çarpıyor bulutlara
Gözlerinde bin bir bulut
Güneşe yaslanıyor
Yüreğim kıpır kıpır
Nisan’a nazlanıyor
Gölgeleniyor umut
Unut diyor unut… unut

Kekik kokuyor gözlerin
Gözlerin kekik kokuyor
Değil mi ki mevsim bahar
Kapatıp kirpikleri
İçime çekiyorum seni
Kekik kokuyor saçların
Saçların aşk kokuyor

Beyazını arıyor
Sek arat papatyalar
Son nefeste yalan olmaz
Yalancı diyor
Yalancı bütün fallar

Değil mi ki mevsim bahar
Bildiğimi yapacağım
Kapatıp kirpikleri
İçime çekeceğim seni
Saçlarında kekik
Dudağında tomurcuklar
Ve ufukta Gözlerim
Gözlerimde tuz kokacak
Kırlangıçlar dönecek
Yabancı mevsimlerden
Ve ben her bahar yine mecnun
Seni bekliyor olacağım

KİTAP İZLERİ

Esir Şehrin İnsanları

Kemal Tahir

Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön