Erkan baykal
Kiraz çiçeğim.
Ben senin gözündeki kiraz çiçeklerini sevdim. / Her bahar açar tazeliğini korur, / Gelinliklik gibi beyaza
Mor...
Ben sana hasretim, / Şairin dediği prangaları eskitmedim, / Yokluğunda insan sevmedim, / Sana ihanet ederim
Şans...
Yağmur yağıyor gecenin bir vakti, / Soğuk kavuruyor yanlız bedenleri, / Yorganı battaniyesi olmayan üşüyenleri! /
Uzaktaki nefesim...
Ruhunu sevdim seni, / İnsandi geçmişin geleceğine kefilim, / Hamurunda
Ömrüm...
Bugün bana saçındaki beyazları sordun! / Benim gözüm seni nasıl görüyor sormadın?
Kedi...
Biliyorum sitemlisin bana, / Fırsat buldukça esiyorsun kuzeyden, / Üşütüyor
Kırlangıç kuşları...
Bilirdim seni, gözlerinden, / Okyanus gibi bakardın, / Dibe çökmüş
Vanilya dudaklım...
Özledim seni, / Uzaklardan geliyor kokun, / Dumansı leylaksı, vanilya
KİTAP İZLERİ
Esir Şehrin İnsanları
Kemal Tahir
Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku