Kiraz çiçeğim.
Ben senin gözündeki kiraz çiçeklerini sevdim. / Her bahar açar tazeliğini korur, / Gelinliklik gibi beyaza
"Yazmak, varoluşun o lanet olası boşluğunu doldurma çabasıdır; çoğu zaman daha büyüğünü yaratırız." - Franz Kafka"
"Yazmak, varoluşun o lanet olası boşluğunu doldurma çabasıdır; çoğu zaman daha büyüğünü yaratırız." - Franz Kafka"
Ben senin gözündeki kiraz çiçeklerini sevdim. / Her bahar açar tazeliğini korur, / Gelinliklik gibi beyaza
Ben sana hasretim, / Şairin dediği prangaları eskitmedim, / Yokluğunda insan sevmedim, / Sana ihanet ederim
Yağmur yağıyor gecenin bir vakti, / Soğuk kavuruyor yanlız bedenleri, / Yorganı battaniyesi olmayan üşüyenleri! /
Ben sana gözlerin dedim, / Ruhuma eksiklerimi katıyor, / Korkularım,
Ruhunu sevdim seni, / İnsandi geçmişin geleceğine kefilim, / Hamurunda
Bugün bana saçındaki beyazları sordun! / Benim gözüm seni nasıl görüyor sormadın?
Özür dlerim senden, / Ne geçmişten vazgeçtim, / Ne geleceğe
Ağlamak ile başladı, / İlk nefes ilk çığlık, / Emerken
Ölüm vardı dünyada, / Garantiside yoktu hayatın! / Zaman dediğimiz
Yoktun, / Güzden kalan asmadaki üzüm tanesi gibi, / Gündüz
Soğuk bilirim, ne de anlatabilirim, / Görebilmen gerek ayazı, /
Biliyorum sitemlisin bana, / Fırsat buldukça esiyorsun kuzeyden, / Üşütüyor
Dudakların soğuktu bugün, / Birşeyler eksilmişti sanki, / Sanki biraz
Her akşam boş hayallere sarhoş olmak, / Olmayan cennetin tanrısı, /
Bilirdim seni, gözlerinden, / Okyanus gibi bakardın, / Dibe çökmüş
Göç mevsimi başladı, / Kırlangıçlar ne zarif, / Güneş mevsimlerde
Özledim seni, / Uzaklardan geliyor kokun, / Dumansı leylaksı, vanilya
Tanrının adaleti yok! / Olsa idi insanlardan hakim olmazdı, /
Yapraklar açıyor güneş tanrı! / Yağmur yağıyor toprak canlı, /
Kaçmıştı uykum rüyalardan uzak, / Karanlıklardan gelen bulutlara, / Yağmurda
Hayatın içinde bir nefes
İstanbul
Can yücel
Engin Geçtan