Kırlangıç kuşları...
Bilirdim seni, gözlerinden, / Okyanus gibi bakardın, / Dibe çökmüş
"“Bir filmin uzunluğu, insan mesanesinin dayanma gücüyle doğru orantılı olmalıdır.” — Alfred Hitchcock"
"“Bir filmin uzunluğu, insan mesanesinin dayanma gücüyle doğru orantılı olmalıdır.” — Alfred Hitchcock"
Bilirdim seni, gözlerinden, / Okyanus gibi bakardın, / Dibe çökmüş
Göç mevsimi başladı, / Kırlangıçlar ne zarif, / Güneş mevsimlerde
Özledim seni, / Uzaklardan geliyor kokun, / Dumansı leylaksı, vanilya
Tanrının adaleti yok! / Olsa idi insanlardan hakim olmazdı, /
Yapraklar açıyor güneş tanrı! / Yağmur yağıyor toprak canlı, /
Kaçmıştı uykum rüyalardan uzak, / Karanlıklardan gelen bulutlara, / Yağmurda
Elinde kutsal saydığı haçı, / Minareden dinlediği ezan sesi, /
Oysa ki zaman eskimişti, / Ölüm gelmeden çiçekler açtı, /
Yağarken gökten yıldızlar, / Ve ben toplarken kucak dolusu, /
Çoktun! / Ama yoktun! / Ruhum sen iken,
Ölüm var! / Doğum kadar gerçek! / Satın alınamayan zamanlardan,
Sevgim çıplaktı, / Yeni doğmuş bebek gibi, / Dağlardan çağlayan
Ömür dediğimiz hayallerimizin yaşantımıza yansıması, / Akdeniz ege, / Sahiller
Benden uzak bana yakın oldu! / Dağlar nehirler ormanlar, /
Yakalamaya çalışıyorum hayatı, / Her sabah aynı yerden, / Eskileri
Bak hele bana hayallerinden, / Çalınmış korkularından bak, / Vurulmuş
Mavilere daldım, / Deniz kıyısında hayallerim vardı, / Sen vardın
Bu gece tüm yaşlı yıldızlar bana bakıyor. / Kutuplardaki buzlar kadar soğuk gülümseyerek,
Bugün açıldım biraz, / Balıkları olmayan denizde, / Rüzgar basmayan
Hayatın içinde bir nefes
İstanbul
Can yücel