..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
En büyük mutluluk ve en büyük sıkıntı anlarında sanatçıya gereksinme duyarız. -Goethe
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
İzEdebiyat - Yazar Portresi - eylül
eylül - eylül
Site İçi Arama:


Ana Sayfa
  Hak... (eylül) 16 Haziran 2019 Yaşam 

Merak ederim; huzurlu, mutlu, güzel yaşamak hangimize daha çok hak?..

  Zaman'ın Esiriyiz (eylül) 9 Haziran 2019 Yaşam 

Hayat, fütursuzca girer penceremden, benden bihaber. Alay edercesine zamanımın her zerresine hücum etmekte. Umurunda olmadan hiç bir şey, hiç bir kimse. Hep olduğu gibi, hayat devam etmekte. Kelimelerimin hiç önemi yok, bir öncekiler, bir sonrakilerin bile. Cılız bir mum ışığı değil miyiz? Her birimiz. Yaşar gideriz. Değişen bir şey yok. An olur, parlarız. Birkaç dakika sürer...

  Hayat Kitabı (eylül) 16 Mart 2019 Yaşam 

Bir kolayımız yok şu hayatta. Bu yüzdendir insanlığımdan iğrenmem... Ah be, neler var, neler!.. Kış boyu pencereme serçelerin ziyareti. Bahar uyanışı. Zamansız çiçek açan ağaçlara kalp ağrısı yapan merhametim.

  İsmini Koyamadığım Ruh Hali (eylül) 23 Şubat 2019 Yaşam 

... bir anda, öyle birdenbire...

  Her Yeni Yıl, Çocukluğum (eylül) 23 Aralık 2018 Anılar 

Kutlanacak sebep bulmak kolay, hatta her gün için.

  Nefesimden Suçluyum (eylül) 9 Aralık 2018 Yüzleşme 

Bu hayat nasıl yaşanır? ..

  Anlamı Yok (eylül) 25 Kasım 2018 Yüzleşme 

Yüreğimin sızısı, seninkinden farkı ne kadar?..

  An Olur, Tükendiğini Sanırsın (eylül) 19 Kasım 2018 Yüzleşme 

Bir an gelir, gündüzün, gecen aydınlanır. Coşkun denizler dalgalanır içinde, yüreğinden taşarsın. Özün, sözün aşk dökülür, iliğin kemiğin aşk olur, zamanın ötesine firar edersin.

  İlelebet Cumhuriyet!.. Diledim (eylül) 28 Ekim 2018 Türkiye 

Bunun adı: Kabileden Cumhuriyet 'e yürümek...

  Hayat Güzel (eylül) 14 Ekim 2018 Anılar 

Sitemleri, soruları yutkunmak istersin, talihsiz, güzel ne varsa, birbirine katıp yaşarsın. Umarsın. Beklersin. İsyan edersin.

  Hayatın Bir Yerinde (eylül) 1 Ekim 2018 Yüzleşme 

Küçük küçük deneyimleriz, ömrümüzce yaşarız... Görüp, dokunup, kokusunu içimize çekip, canımızı acıtıp, keyiflenip yaşadıklarımız kısacık bir hayat.

  Emanet Hayat (eylül) 29 Eylül 2018 Yaşam 

Şu hayatın basitliği insanı deli eder. Konuşsan, yazsan ayrı dert, sussan ayrı...

  Adına Ne Dersen... (eylül) 28 Temmuz 2018 Yaşam 

Oysa, bir mucizedir insan olmak. Hediye, lütuf, adına ne dersen.

  Değerler ve Erdemler (eylül) 1 Temmuz 2018 Yüzleşme 

Sorular, sorular, sorular. Hiç bitmezler. Tekrar ve tekrar cevaplarız ve döngü aynen devam eder. Sıkıntı olur. Kendimizi bir anda kaybedecek kadar sıkıntı olur. Sonra, buluruz; yüksek sesle dillendirmediğimiz cennetimiz veya bizzat hazır edip kabullendiğimiz cehennemimizde.

  Hayat, İşte Bu (eylül) 16 Haziran 2018 Yüzleşme 

İnsan, başına gelenleri kendi kaderinden bilir, başka insanların hayatına etkileri akla düşmez...

  Zihin (eylül) 7 Haziran 2018 Yaşam 

İnsan denen varlığın ölümcül bencilliği beni dehşete düşürmesinden yorgunum. Çünkü bir gerçeğin farkındayım, insan bu değil. Yaradılışın amacı bu değil, böyle olmak kader değil.

  Sıkıntı (eylül) 4 Haziran 2018 Yüzleşme 

Önce korkarsın, sonra kanatlarını hissedersin.

  Shakespeare'in Yazdığı Gibi: "Olmak Ya da Olmamak... "" (eylül) 14 Nisan 2018 Yaşam 

Herşey yalan...

  Aklımdaki Cinayet (eylül) 24 Mart 2018 Yüzleşme 

Ben bu hayatı bu şekilde yaşayacağım, flu. Kendimi ifade ederken dikkat ederim, çünkü söyleyeceklerimi ben bile kaldıramam. Okuyorum insanları, görüyorum eksik kalanları. Yalan sözler ok gibi saplanır ruhuma. Susuyorum, laf kalabalığında boğuyorum suskunluğumun bildiklerini. Yanlışım ben. Zavallıyım belki. Hayata göre önemsiz bir hatayım. Bununla yaşamak zorundayım. Derinmişim değilmişim, önemi yok.

  Ben, İnsan (eylül) 6 Mart 2018 Yaşam 

Ben, basitçe, insanım. Aklım, fikrim, mantığım ile insanca yaşamak istiyorum. Edep sınırlarımla oynanmadan yaşamak istiyorum. Nezaketim sınanmadan. Siyasetin oyuncağı olmak kaderim olmadan. Kullanılmadan. Sınıflandırılmadan. Ben, mal değilim. Yüreğim var.

 

 



"Gidebilsem... Düşlediğim, var olduğundan bir türlü emin olmasam da gitmek istediğim, hep mutlu olacağım o yere gidebisem..."
Bir küçük parça mavi gökyüzü, belki birkaç küçük, beyaz bulut. Bir parça sahil, birkaç dalga, burnumda yosun kokusu. Birkaç martı çığlığı, denizin koyu derinliğine düşen... Bir yudum Aşk ve bir yudum daha... Her nefes Aşk... Bir yeşil orman, gölgesinde sırların saklandığı. Birkaç yağmur damlası, her birinde mucizeler bekler, Aşk yağar üstüme... Fısıltı yayılır içime; başım döner, duman duman sarar etrafımı ağır yalnızlık. Sevgili yalnızlık... Aşk.


  02.09.2012 15:18:02 Sadece sonsuz Aşk 

"Boşluksuz Bir Yazı."

Bazen sadece müzik kalır, kelimeler yağmur damlası veya rüzgarın savurduğu toz bulutu gibi basitçe düşer, sadece notaları duyarsın. Tüm hislerin bir tek duygunun içinde kenetlenir ve o muhteşem, inanılmaz özgürlüğünde kanatlanır ruhun, tekrar çalmak için müziğin bitmesini beklersin. Önemi kalmamıştır hayat sıkıntılarının; geciken faturaların, ödenmemiş ekstrelerin, olumsuz iş görüşmelerin. Burkulan bileğinin ağrısını, ilacını almayı, kahveni içmeyi, yemek yemeyi unutup müziğin sihrini yaşarsın. Hiç ama hiç önemi kalmaz hayat denen panayırın, tüm kalbinle dilediğin Aşk ile bu kısacık molayı, içinde saklanıp, sonsuza kadar büyütürsün... Bazen söylenenleri duymaz, gözlerin anlattıklarına inanırsın. Ellerinle iterken içinde hapsolan çığlıklarla sağır olursun bazen. Şarkıların seni ele vermesin diye lal kalır sözcüklerin, unutursun bakışlarını, titreyen bedenini, sessiz hıçkırıklarını, unutursun seni ele veren hislerini...

  25.06.2011 19:37:18 Hayat 

Yolculuk şirin bir kasabanın içinden geçer. Hava temiz, sessizlik masum ve insanlar bildiklerinden farklı.

Gönlün, ya dağların gizemli gölgesine ya da kumsala kendini teslim eden dalgalara vurulur.

İçini hoplatan tüm bu güzelliklerin sahibi olmak istersin, çok istersin, üstelik kendinden tek bir parça bırakmadan...

Huzurun seni küçük bir kasabada beklediğini düşünür durursun, sana ait olmadığını anladığın vakte kadar...

Duvarına astığın çerçevelerin içinde anıları ve an'ları acımasızca hapsedersin, unutmamak için hayallerini...

Bir gün gelir yola çıkmak için bir sebebin olur; farklı olan insanlar değilmiş, o sensin...


  07.01.2011 12:38:31 Sen Herşey'sin... 

Hayat, sahnelenmemiş bir oyunun provası

Yıllar önce, tek sorumluluğum ve derdim okul iken Hayat hakkında kafa patlattığımı hatırlamıyorum. Bir an evvel büyümek istediğimi anımsıyorum, hem de acilen büyümek...  Etrafıma baktığımda yüzlerde zamanın mevsimlerini görüyordum ve çocukça bir inanış korku ile irkilmeme sebep olurdu - acaba ben, okul formamda tutsak mı kalmıştım?..   Yaşlı komşularımız vardı, her sokakta olduğu gibi, sanki hayatları boyunca yaşlı olmuşlardı. Annemin arkadaşları vardı, bir araya gelip anlam veremediğim sohbetlere dalıp beni unuturlardı, onlar da hep böyleydiler diye düşünürdüm. Parkta bebeklerini dolaştıran dadılar vardı, sanki hep oradaydılar. Bisiklet süren, koşan gençler. Mezuniyetleri, düğünleri, ölümleri gördüm, inanılmaz sevinçler, hüzünler kaydoldu zihnime. Ben hep aynı yerdeydim.  Sınıfta kaybolup saklanırdım, duymuyor, görmüyordum, sadece mevcuttum, beklemedeydim-zamanımı...  Ha, bunu bildiğimi hatırlıyorum, mevsimimi beklediğimi. 
Her nasılsa "olması gerekenler" bende bulunmayı seçmediler - Hayat beni seçmedi.  Büyümeyi beklerken unutulduğumu sandığımda ucundan köşesinden tutunup çıplak bir kayaya tırmanmakla geçti hayatımın bir sonraki mevsimi.  Bir an,  sahnelenmemiş bir oyunun bir türlü bitmek bilmez provaların seyircisi oluverdiğimi anladım. Bunu kabullendim hemen, hatta tat aldığımı bile söyleyebilirim. Bunca yaşamların arasından akıp gitmiş incecik bir duman oluveriğimi anladım.  Bana göre, kendimi tüttüre tüttüre özgürlüğe kavuşturdum. Şimdi ben hangi mevsimdeyim, diye sorulsa, hala aynı yerde olduğumu söylerim, okul formamın içinde...  Orada kalmayı istediğimden değil, o zaman Hayat'ımın mevsimini seçtiğimden.  Aslında var ya, güzeldi bunu yapabilmek be, klişe bir cevap ile: bir daha olsa yine yapardım.  Şöyle bir geriye baktığımda, ya da aynadaki bana bakıp düşünmeme bile gerek olmadan "Hadi oradan Hayat" demekten haz alıyorum.   Bunun nasıl bir duygu olduğunu anlatabilmeyi isterdim lakin bir şekilde anlaşılabilir sadece, anlatılamaz... 

 



 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2019 | © eylül, 2019
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.

 

Bu dosyanın son güncelleme tarihi: 19.10.2019 12:58:37