..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
"Anka kuşu gibi yalnızlığı adet edin! Öyle hareket et ki, adın daima dillerde dolaşsın ama seni görmek olanaksız olsun." -Fuzuli, Leyla ile Mecnun
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Eleştiri > Özgürlük ve Eşitlik > Emine Pişiren




7 Ağustos 2013
Paşa ve Maşa  
Emine Pişiren
"Az önce, "Allah'ım ne olur, bugün tarihi utanç günümüz olmasın," diye dua etmeye başladım. Bu düşüncemde yalnız olmadığımı da biliyorum. "


:GFH:
“Faşizmin Miadı Kısadır.Kullanımı Uzun Süreli Değildir...”
Emine Pişiren

Az önce, "Allah'ım ne olur, bugün tarihi utanç günümüz olmasın," diye dua etmeye başladım. Bu düşüncemde yalnız olmadığımı da biliyorum. Dış ve iç basın başta olmak üzere milyonlar ekran başında, umutla beklemektedir. Nihayet beş yıl süren bir davanın sonucuna gelindi.
Evet, neden yazımın başında –utanç- sözcüğünü kullandım?
Yanıt çok basit değil mi?
Suçları tespit edilmemiş, suçları nedir bilinmeden Silivri’de aydınlarımız, Atatürkçü düşünen insanlarımız haksız yere tam beş yıl tutuklu olarak yargılanıyor. Kesin karar bugün açıklanacaktı ve Türk halkı, daha otobüslere binemeden “DUR” denilmiş, yolları kesilmiş, bu-davayı izleme hakkı - ne yazıktır ki, engellenmiştir.
Dünya bizi izliyor. Hem de büyük bir şaşkınlıkla!
Ekranlarda avukatların ayakkabıları çıkartılıyor, cepleri boşaltılıyor, kemerleri çözdürülüyor, cep telefonları, bilgisayarlarına el konulmasını izlerken aklım birkaç yıl öncesine dörtnala koşturuyor:
Kandil’den gelen PKK teröristleri karşılayan Türkiye’deki yandaşlarının –zılgıt- çekerek zafer çığlıklarını duyumsar gibiydim. O günlerde anımsarsanız, Türk adaleti ışık hızıyla neticelenmişti... Savcıların, 2-3 günde kurduğu seyyar adalet masaları…Sonrası malum!
Sonrasında yargıçlarımız, –beraat- belgesini yüzlerce masum insanımızı öldürenlere vermiştir. İşte o günlerde tez sonuca ulaşılan bir adaleti de görmüştük. Oysa o katiller -bilinçli adam öldürmek- gasp-terör estirmek, devleti bölmek-vs- suçlardan yargılanmışlardı. Sonrası malum..!
Silivri Duruşma Salonlarına girişe konulan engeller, yasaklar öyle saçma sapan ki, doğrusu hâkim ve savcılarımızın bu davanın açılış konuşmasında, “Türk Adaleti, Türk Milleti adına…” diye başlayacak konuşmasını kime, kimlere karşı konuşacağını artık biliyoruz. Zira Türk Halkı izleyici sandalyelerinde yoklar…
Bugün, Türk Halkının en doğal anayasal hakkı olan “mahkemeyi izleyebilme hakkı” engellendi.
Nasıl bir koruma bu?
Kimden korkuyorlar?
Teröristler kim?
Mahkemede yargılanacak olan aydınlarımızı savunacak olan avukatları dahi içeri alınmıyor. Neden?
O insanlarımız; belki de yargıçlarımızın, “Müebbet” hapisle yargılayacakları eşlerini, babalarını bir daha göremeyecekler... Bu korkunç düşünceyle Silivri’ye koşanlar, izleme salonuna alınmıyor, neden?
Halktan bu kadar kaçış neden?
Ben bu sorulara yanıt ararken kendi kendime, ekranda ak saçlı bir kadın beliriverdi.
Ünlü yazar Meriç Velidedeoğlu idi…
Ve 05.08.2013 tarihinde Ulusal kanalda ibretlik ve tarihi konuşmasını yaptı:
“…İnanın utanıyorum… Bu davada insanlar değil insanlık yargılanıyor. Aklı olanlara sesleniyorum, ben Atatürk kuşağının ikinci kuşağıyım. Pek çok iktidar gördüm. İlk kez böyle bir adaletsiz davaya tanık oldum. Şok içindeyim! Dünyanın hiçbir yerinde, hatta tarihte bile Türkiye’ye yaşatılan böylesi bir hukuksuzluk görmedim, duymadım. Utanç içindeyim. Sonuç ne çıkarsa çıksın, bu davada tutuklu olanların başları dik ve onurluydu. Üzülen Türk halkı oldu. İçerde tutuklu olanlar Türk halkını teselli eder oldu.
Bu davada bende yaşatan yaşadığım duyguyu size anlattım. Üzüntü, şok, şaşkınlık, saçmalık, vb akıl almaz uygulamalardan dolayı yineliyorum utanç duymaktayım.
Anayasanın çiğnendiği karşısında elbet üzüntümüz olacak, ama başımızı dik tutmalıyız, gün gelecek bu hukuku çiğneyenlerden hesap soracağız…”
80 yaşını aşmış, bir Atatürk Kuşağı insanı olan yazar Meriç Velidedeoğlu’nu dinlerken yüreğim sanki bir ateş düşmüş gibi “cız cız” etmişti.. O anda spiker konuşmayı hemen kesti ve : “Sayın izleyiciler, Silivri’ye tarlalardan ulaşmak isteyen halka ne yazık ki, şu an –gaz- sıkılmaktadır.” Ve devam ediyor spiker: “Üzülerek söylemek zorundayım, şimdi de polisler plastik mermi de sıkıyorlar, hatta havadan helikopterlerle de gaz sıkmaktadırlar…”
Polislerin sıktıkları gazlar nedeniyle ayçiçeği tarlalarında yangın çıkması, ardından da itfaiye araçlarıyla gazın nedeniyle çıkan yangını söndürmeye çalışması da cabasıydı.
Ekrandan gözümü ayırmıyorum. Acı bir tabloyu izlerken vatandaşlarımızın Türk Bayraklarıyla yılmadan ilerlediklerini gördüğümde gözlerimdeki yaşı durduramadım.
Yahu kime karşı savaş bu?
Düşünüyorum: Halka sıktıkları tonlarca gaz yaz aylarında sivrisineklerle mücadelede bile kullanmadılar…O barikatlar, o dikenli teller de neyin nesi?!! Böyle bir korunmayı, Irak-İran-Suriye sınırlarımızda uygulasaydılar, bir tek PKK terörist acaba yurdumuz topraklarına ayak basabilecekler miydi?
Hey gidi hey, ne günlere kaldık..!
Aklıma 2006 senesinde banka kuyruğunda maaş almak için bekleyen yaşlı bir beyefendinin konuşması geldi:
“Düzen değişirse babamın mezarına gidip işeyeceğim.”
Öyle şaşırmıştım ki, “Aa, neden bunu yapacaksınız ki? Babanız size ne yaptı?” diye sormuştum.
“Daha ne yapsın ki? Babam, bana yaptığı en büyük kötülük; vatan sevgisini ve bu vatanda onurlu yaşamayı öğretmek oldu.”
Adamın ne demek istediğini, anlamak istiyordum. Onu daha fazla konuşturmak amacıyla konuşmamı sürdürdüm:
“Vatan sevgisinin, onurlu yaşamanın nesi kötü ki? Doğrusu sizi anlayamıyorum beyefendi…!”
“Haklısınız, size şöyle anlatayım efendim: Babam tam 78 yaşında hayata gözlerini kapadı. Devlete her borcunu zamanında ödemiştir. Aynı zamanda o bir Kıbrıs Gazisidir. Ölmeden önce benimle konuşması şöyle oldu: Oğlum bu sana tek vasiyetimdir: Eğer ki, Türkiye’de gerçek adalet tecelli ederse hiç vakit kaybetme, gel mezarıma işe ki yattığım yerde rahat uyuyayım, sevineyim oğlum, “demişti.
Şimdi yıl 2013 ve bende utanç içindeyim.
Ulusal kanalda spiker bu kez mikrofonu meslektaşına uzatmış: “Halka karşı orantısız güç kullanılmasına karşı ne diyorsunuz?”
Verdiği yanıt çok ilginçti:
“Ben yıllardır savaş muhabirliği yaptım. Yıllardır savaşların içinde haber taşıdım. Irak savaş alanlarında bile bulundum. Ama ben böyle bir engelle karşılaşmadım. Silivri’ye girmek mümkün değil.”
Evet, bundan sonraki günlerde Silivri duruşmalarını izleme engeliyle karşılaşan, kimyasal silahlarla püskürtülen Türk Halkının iktidara, kolluk kuvvetlerine duyumsadığı potansiyel öfkesi nasıl dinecektir bilmiyoruz, ama uygulanan şu haksız adaleti, tacizleri protesto edip, “Her yer Silivri..!” diyerek adalet istemeye devam edecektir.
Ve son günlerde elimden hiç düşürmediğim Alev Çukurkavaklı’nın “Hergele I” adlı anı romanındaki komutanla konuşması aklıma geldi:
Alev Bey gazetecilik yaşamının ilk yıllarında bir komutana soruyor:
“Efendim, Türkiye’de Mısırlı, Libyalı, Suriyeli, vs yabancı insanlar askeri eğitim alıyorlar. Peki, ileride o ülkeler Türkiye’nin başına dert olmayacaklar mı?
Komutan çok ilginç bir yanıt veriyor:
“Merak etmeyin siz: Tahtadan maşa, Arap’tan paşa olmaz.”
Şimdi ekranlarda Türk halkının ellerinde Türk bayrakları, kendilerine engel olmak isteyen komutanlara sesleniyor:
“Ben kendimi ihbar ediyorum: Bende tutuklanmak istiyorum. Suçluyum komutanım..!” diye haykıran vatandaşları içim acıyarak dinliyorum.
Sonuç:
Dün, mahkemeler Doğuda kurulmuştu. Sanıklar özgür bırakıldı. Sonrası malum…!
PKK’lılar sınırlarımızdaki karakol binalarını yıkmaya başladı. Türk bayrakları yakıldı. Paçavralarını astılar.
Yönetimdeki Paşalar bu kez hiç konuşmadı. Sustular…İzlediler..!
Bugün, mahkemeler Batıda kuruldu. Türkiye’nin kaderi Silivri’de belli olacak. Sonrası malum..!
Yönetimdeki Paşalar, emniyet güçleri bu kez; masumTürk halkına orantısız güç kullandılar…
Hani nerede Türk adaleti?
Şimdi beni aldı mı bir düşünce: Gerçek Paşalarımızın, yargılandığı bir dönemdeyiz. Şimdilerde nüfus dairelerinde çocuklarına “Paşa” adı verilmesi yasaklanmış?
Bazı ailelerin istekleri üzerine de yeni doğan çocuklarına, “Kürdistan” adı verilmeye başlanmış...!
Acaba neden? Merak içindeyim…
Fırtınanın geleceği esen rüzgarından belli olurmuş…
Hukuk Güvenliğimizin geri kazanılmasını Tanrım’dan diliyorum.
Ve
Cumhuriyet Güneşimiz Batmasın.
Aydınlık bir Türkiye diliyorum.

Emine PİŞİREN
05.08.2013


.Eleştiriler & Yorumlar

:: Neden Değil, Nasıl?
Gönderen: Mehmet Ali Özler / ,
8 Ağustos 2013
Yılanın biri sudan karşıya geçmek isterken bir akrebe rastlar. Akrep, yılanın sırtına binerek bir zahmet kendisini de karşı kıyıya geçirmesini rica eder. Yılan, "Sırtıma binince sen beni sokarsın," der. "Öyle şey mi olur," diye karşılık verir Akrep. "Seni sokarsam o zaman ikimiz de su da boğulur ölürüz ya," der. Bu açıklama yılana mantıklı gelir. Peki diyerek Akrebi sırtına alıp karşıya geçmek için su da yüzmeye başlar. Tam suyun ortasına vardıklarında akrep kuyruğunu kaldırıp kendini sırtında taşıyan yılanı sokar. Neye uğradığına şaşıran yılan, "Sen ne yaptın?" der. "Şimdi ben öleceğim ama sen de su da boğulup öleceksin. Bunu niçin yaptın?" Bunun üzerine Akrep derinden soluklanarak, "Elimde değil Yılan kardeş," der. "Bu benim tabiyatımdır." ---- İnsan tabiyatında birilerin göz yaşı bir diğerlerin ekmeğidir. Birileri suçlu bulunmadan bir başkaları güçlü olamaz. İşte bu yüzden insanların çoğu yılanın sırtındaki Akrep gibidir. Belki IQ' ları yetmiyor, belki de okumuş olmalarına rağmen ruhları ürkek ve korkaktır. İnsanların tabiyatındadır "yaşamaktan ve ölümden korkmak". Bir diğer konuda, sorulara daha kolay yanıtlar bulabilmek için "neden yerine nasıl?" diye sormakta fayda var. Saygılarımla.




Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın özgürlük ve eşitlik kümesinde bulunan diğer yazıları...
Entellektüel Kadınlar Nasıl Bir Erkek Arar?
Çok Üşüyorum Fazla Battaniyen Var mı?

Yazarın eleştiri ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Değerli Yazım Dostumuz Sayın...
Yarım Somun Yemek İçin Orospuluk
Yoksa Canınız Hoşaf mı Çekti?
Allah'ın Laneti Üzerlerine Olsun!..
Eh, Burası Türkiye
Siz Böyle Yanmıyor Musunuz? - 2 -
Atatürk'e Duyulan Bu Öfke, Bu Nefret Nedendir?
Her İkisi de Bir Şairin Asil Yüreğine Sahiptiler
Hadi Yıkayalım Ruhumuzu!..
Havada Bok Kokusu Var Baba

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Adamdan Saymışız [Şiir]
Ah Ulan Istanbul! [Şiir]
Çekinme Söyle [Şiir]
7. Didim Şiir ve Şairler Buluşması [Şiir]
Hangi Dua İle Sana Gelelim? [Şiir]
İsterdim [Şiir]
Madem ki... [Şiir]
Git Demene Gerek Yok [Şiir]
Yağmur Kuşu Suskunluğu [Şiir]
Davetsiz Konuk - 1 - [Şiir]


Emine Pişiren kimdir?

Yazmayı, okumayı ve birikimlerimi paylaşmayı seven biriyim. Edremit'in yerel bir gazetesinin köşe yazarıyım. Bazı web sayfalarında da edebiyat adına paylaşımlarım yayınlanmaktadır. Sevgi ve ışık sizle olsun.

Etkilendiği Yazarlar:
Mehmet Emin Yurdakul, Nazım Hikmet, Aziz Nesin, Victor Hugo, Balzac, Leo Buscaglia, Eric Frrom, Irvın Yalom, Dale Carneige, Doğan Cüceloğlu, Haluk Yavuzer...


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2020 | © Emine Pişiren, 2020
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.