..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Bilgi sakalla ölçülmez. -Moliere
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Deneme > Toplum > Leyla ÜNAL




16 Ekim 2020
Son (Yarım) Ada, Bir Bodrum Masalı - 6  
Leyla ÜNAL
Bodrum’a doydum desem sokakları denize çıkmayan bir şehirde yaşayan olarak maviliklere doymak pek de mümkün değil ama Bodrum da rantçı insanlar çok yordu beni çok ve eski tadı alamıyorum maalesef.


:CI:
Bir bayram tatilini daha Bodrum’da geçirdikten sonra yuvaya döndüm. Gençliğimde gidiş ve dönüşlerim ne zevkli olurdu halbuki. Şimdilerde heyecanım eskisi gibi değil maalesef. Bodrum’a doydum desem sokakları denize çıkmayan bir şehirde yaşayan olarak maviliklere doymak pek de mümkün değil ama Bodrum da rantçı insanlar çok yordu beni çok ve eski tadı alamıyorum maalesef.

Kurban bayramlarını oldum olası sevmem dersem yalan olur. Zira çocukluğumda çok severdim. Halbuki o zamanlar kurban keserdi ailem. Büyükbabamı kaç kere görmüşümdür koç kurban ederken. Halbuki o koç birkaç gün evlere misafir olurdu. Büyükbabam koçun boynunu besmele okuyarak okşardı. Koçun gözleri mutlaka bir temiz bir tülbentle bağlanırdı. Bir taraftan kızarken ve üzülürken kurban kavurmasını da afiyetle yerdik büyük aile sofrasında çoluk çocuk. Bayramlarda büyük aile hep bir arada olurduk. O sofraları çok mutlu hatırlıyorum. Ancak artık kurban bana katliam gibi geliyor. Evimde bir kedim var ve hayvanların duygularını okuyor, onlarla çok tatlı iletişim kuruyorum. Bu nedenle hayvan kurban etmek arkadaşını kurban etmek gibi geliyor bana artık.

Kurban bayramlarının yaz tatiline geldiği bundan 25-30 sene öncesine gidersek, uzun tatil süresinde Bodrum’a giderdik. Artık çocukluğumdaki gibi kurban kesmiyor belirli yardım kuruluşlarına bağış yapıyorduk. Annem Kurban Bayramları için gözü yaşlı bayram der, evet bence de gözü yaşlı bayram. 1990 yılı Kurban Bayramı tatili için annemlerin Bodrum Ortakent’te bulunduğu dönemde biz de babamla gitmiştik. Otobüsler sanırım artık Mercedes 303 olmuştu. 12 saat süren yolculuk sonrası babam beni Bodrum terminaline bırakıp alışverişe gitti. Sahillerde şimdiki gibi marketler yok ve pazar da olmuyor tabi ki, bir tek Bodrum’da Pazar kuruluyordu. Bayağı bir bunalmıştım. 1,5-2 saat terminalde bekledikten sonra babamla Ortakent dolmuşuna bindik. Şoför genç bir delikanlı, benim arkamda ve onun arkasında turist kızlar var ve çok güzeller. Allah özenerek yaratmış. derler ya öyleler işte. Çocuk dönüp dönüp kızlara bakıyor, içimden dön önüne bak demek geliyor ama ben de gencim, çekiniyorum. Şimdiki gibi cesur değilim önüne bak diyecek kadar. Tabi ki Konacık mevkiinde araba yolundan çıktı ve takla atıp sürüklendi. Ciddi bir kaza geçirmiştim. Arkasından uzunca süren tedavi ve ameliyat geçirdim. Danimarkalı kızların her ikisinin de sol kolları kopmuştu ve maalesef dikilemedi. Teknoloji bugünkü kadar iyi değil, ulaşım imkanları bugünkü kadar kolay değildi. Ben kızları dolmuş hariç görmedim. İyi ki de görmedim, tedavilerimiz İzmir de aynı hastanede sürmüştü. Onlar benim için ne kadar şanslı demişler aileme. O kızları hep merak etmişimdir. Şimdi kim bilir neredeler ve nasıllar. Bu olay onların hayatlarını nasıl etkiledi, zira benim hayatımı etkiledi.

Bodrumla ilk kavgamız böyle başladı, çok sevdiğim o balıkçı kasabasını artık sevmiyordum. Suçlu Bodrum’du zira. Artık tatile Bodrum’a gitmek istemiyordum. O aşık olduğum Bodrum beni yaralamış, üzmüştü. Ancak her yıl Bodrum’a tatile gidiş sebebimiz olan Türkbükü mevkiindeki Hekimköy Kooperatifindeki evimiz oturulabilir duruma gelmişti. Ben de Bodrum’a gitmek durumundaydım.


Devam edecek



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın toplum kümesinde bulunan diğer yazıları...
Son (Yarım) Ada, Bir Bodrum Masalı - 1
Son (Yarım) Ada, Bir Bodrum Masalı - 2
Son (Yarım) Ada, Bir Bodrum Masalı - 5
Son (Yarım) Ada, Bir Bodrum Masalı - 7
Son (Yarım) Ada, Bir Bodrum Masalı - 3
Son (Yarım) Ada, Bir Bodrum Masalı - 4

Yazarın deneme ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Korona Günlüğüm - 2
Korona Günlüğüm - 1
ve Doktorlar...
Gül Fidesi Dilekleri
Google Bugüne Sonbaharın İlk Günü Demiş.
Ben, Leyla!
Sorular, Sorular, Sorular...
Varlığımın Farkında mısın?
Kendimiz Ettik, Kendimiz Bulacağız! (1)
Yanıtları Ararken Kayboldum... (Son)

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Korona Günlüğüm [Şiir]
Ah Kedi [Şiir]
Ah Kelepçem, Ah Sevdam [Şiir]
Yaşlanmaktan Korkuyorum [Şiir]
Ben Seni Çok Sevdim [Şiir]
Look Inside Yourself [Şiir]
Birliktelik [Şiir]
Sınıfdaşlarım [Şiir]
50 Yıl, 50 Yaş [Şiir]
Bugün Bana Dokunun [Şiir]


Leyla ÜNAL kimdir?

Ben, Leyla. . .

Etkilendiği Yazarlar:
Nazım Hikmet Ran, Aziz Nesin, Cemal Süreya, Özdemir Asaf, Orhan Veli Kanık, Bedri Rahmi Eyüboğlu


yazardan son gelenler

yazarın kütüphaneleri



 

 

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2020 | © Leyla ÜNAL, 2020
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.