"Yarın, asla gelmeyen bir bugündür. Tıpkı bitmeyen bir romanın son sayfası gibi." - Franz Kafka (kurgusal)"

Seninle Mühürlü Gözlerim

Göremezsin içimdeki yangını, / Bilemezsin zehrin damarımda nasıl akar, / Seninle mühürlü gözlerimden / Her gece kaç ırmak, kaç denize akar.

yazı resim

Umrunda mı sanki,
Parlak siyah gözlerimdeki ürkeklik,
Küskünlüğüm, bitmişliğim, çaresizliğim,
Söyle umrunda mı varlığım,
Yağmalanmış, yenik yüreğim.

Göremezsin içimdeki yangını,
Bilemezsin zehrin damarımda nasıl akar,
Seninle mühürlü gözlerimden
Her gece kaç ırmak, kaç denize akar.

Emsalsiz güneşler sardı ruhumu,
Ve sönüyorlar kavruk tenimde birer birer.
Boşalıyor içimden aydınlık...
Uçuyorum öleceğimi bilerek ışığına,
Bulanık bir gece artık sensiz yaşamak.
Senin rüyaların da binlerce ölü kelebek.

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön